Poruszony został temat A.-P. Faktycznie P ma na tym punkcie lekkie odchylenie. Jako dziecko nigdy nie miał z nim większego kontaktu: kilkanaście lat różnicy robi swoje. Poza tym A. bardzo wcześnie zamieszkał sam w bloku obok, żeby mógł się w ciszy i spokoju uczyć. On już od dziecka wiedział, ze chce być politykiem. Parę lat temu P. zamieszkał u brata, my zaczęliśmy być razem ok. 2 miesięcy później. Wydaje mi się, ze dopiero wtedy tak naprawdę zaczęli się poznawać. Na mnie A. na początku wywarł bardzo pozytywne wrażenie: jeszcze wtedy pełnił funkcję, którą później przejął po nim P. Było widać, ze mu (A.) zależy na tym co robi i w całości się temu oddaje. Dopiero z czasem, jak zaczęłam go lepiej poznawać, pewne rzeczy były dla mnie dziwne i niezrozumiałe. Skoro nie jem w piątek mięsa to go nie jem zawsze. To, że nowa dziewczyna zrobiła obiad, nie jest żadną wymówką. Nie uprawiam seksu przed ślubem bo jest to niezgodne z moimi poglądami ok…nie robię tego wcale, a nie tylko jak pamiętam.

Dziwne ale z drugiej strony właśnie w takich momentach lubiłam go najbardziej, wtedy wychodził z niego „ten lepszy człowiek". P nigdy polityka nie interesowała, dopiero jak zaczął pomagać bratu w kampanii przed wyborami cos go tknęło, ze chce to robić. Dlaczego? Bo był to idealny moment. A. wypromował nazwisko na Mokotowie, teraz zwolnił stanowisko i miał zostać politykiem najwyższego szczebla. P nie musiał się długo zastanawiać: sytuacja idealna! Ostro zainteresował się kampanią. A. zabierał go ze sobą wszędzie, co oczywiście dawało P nowe kontakty i nowe glosy. I tak Patryczek szeroką droga zbudowaną przez A. wkroczył w świat polityki. Niestety A. był dobrym radnym, dbal o swoich wyborców, odwdzięczając się za glosy, które na niego oddali. Młodszy brat…hm no cóż, sami wiemy, ze z odpowiedzialnością i pracowitością ma niewiele wspólnego, nie wspominając o poświeceniu się dla innych bo to już jest dla P totalna abstrakcja. W świecie polityki P znalazł swoje miejsce. Ciągle można bezkarnie kłamać, a wręcz jest to wskazane, bo bez tego ani rusz! Dużo ludzi dookoła przed którymi można grac i udawać kogoś innego. A do tego najważniejsze: można się „pokazywać", imponować innym pełnioną funkcją, i mieć „wpływy", co jak wiemy dla P jest bardzo ważne.

Tak naprawdę to bardzo zakompleksiona osoba. Matka-terrorystka rodzinna, ojciec-nieudacznik, jak sam P. o nim często mówił (choć ja jako jedynego z całej tej toksycznej rodziny go polubiłam). Jako dziecko nie akceptowany i nielubiany przez środowisko. Jego największym atutem był zakład fryzjerski mamy, który od dawna nie przynosił dochodów. A Patryczek zawsze lubił szpanowac, zabłysnąć wśród znajomych nowym gadżetem, elegancko się ubrać i pojeździć dobrym samochodem. Tak: świat, w który postanowił wstąpić mógł mu zagwarantować to wszystko. Dochody jak sam to określił „za nic", stanowisko i prestiż. No cóż, czego taki próżny człowiek może jeszcze od życia oczekiwać? Niczego - ma już Wszystko! Teraz pora na panienki które ma na co podrywać! I tu zaczyna się już wasza historia…bo mnie gdzieś po drodze zgubił…może jak biegł po nowe spinki do mankietów?